Everest vluchttour en hoogte: de cabine is onder druk, u klimt niet

Een bergvlucht is een gewone, drukcabinevlucht op een ongewone route. Het toestel klimt tot ongeveer 25.000 voet, de cabine houdt een hoogte aan die gelijkstaat aan zo'n 2.400 meter zoals bij elk ander passagiersvliegtuig, en u zit een uur lang in een stoel.

Kinderen vliegen mee, net als mensen van in de tachtig en mensen die de avond ervoor in Kathmandu zijn aangekomen. Er wordt niet gewandeld, er is geen inspanning en op geen enkel moment wordt u blootgesteld aan echte hoogte.

Als u in het algemeen zenuwachtig bent over kleine vliegtuigen, dan is dat een andere en volkomen begrijpelijke zorg — de gebruikte turboprops zijn groot naar bergmaatstaven, dertig tot zeventig stoelen, en de route wordt elke ochtend meerdere keren gevlogen.

Een landing in de Khumbu brengt u van 1.400 meter naar ruim 5.300 in ruim minder dan een uur, en u stapt uit. Daar is ongeveer half zoveel zuurstof als op zeeniveau, en uw lichaam heeft geen tijd gehad om daar iets aan te doen.

Wat de meeste mensen voelen: kortademigheid bij elke inspanning, een licht hoofd en een sterke neiging om langzaam te bewegen. Twintig minuten is comfortabel voor de grote meerderheid.

Wat sommige mensen voelen: hoofdpijn, misselijkheid of een hartslag die maar niet tot rust komt. Exploitanten hebben zuurstof aan boord en piloten letten erop, en de oplossing is weer instappen en dalen, wat enkele minuten duurt.

Wie eerst een arts moet raadplegen: iedereen met een hart- of longaandoening, iedereen die zwanger is en iedereen die eerder problemen op hoogte heeft gehad. Dit is geen bangmakerij — het is een blootstelling van twintig minuten, geen trektocht — maar het is ook niet niets.

De Everestvlucht van een uur is een drukcabinevlucht van een luchtvaartmaatschappij. Geen conditie, geen acclimatisatie, geen permit, niets om u zorgen over te maken.

De drie helikopteraanbiedingen die landen in de Khumbu zetten u op de grond op 5.364 of 5.545 meter zonder enige acclimatisatie, voor ongeveer twintig minuten.

De meeste mensen verdragen het prima. Heeft u een hart- of longaandoening, neem dan de Everestvlucht van een uur en raadpleeg een arts voordat u de landingen overweegt.

De Everestvlucht van een uur is een luchtvaartvlucht onder druk. Geen conditie, geen acclimatisatie, geen vergunning, niets om over na te denken.

De drie helikopteraanbiedingen zetten u op de grond op 5.364 of 5.545 meter zonder enige acclimatisatie, voor ongeveer twintig minuten.

De meeste mensen doorstaan dat comfortabel. Heeft u een hart- of longaandoening, neem dan de Everestvlucht van een uur en raadpleeg een arts voordat u een landing overweegt.

Kruishoogte. Ongeveer 25.000 voet, of 7.600 meter. Dat is de hoogte van het vliegtuig, niet van u: de cabine staat onder druk op een equivalent van ongeveer 2.400 meter, gelijk aan elke verkeersvliegtuig en ongeveer de hoogte van een bescheiden skioord.

Base Camp. 5.364 meter. Dit is echte hoogte met niets tussen u en de berg, en de trekkers die erheen lopen hebben daar acht of negen dagen bewust langzaam over gedaan.

Kalapatthar. 5.545 meter, en de hoogste grond waarop iemand op deze pagina staat. Ongeveer de helft van de zuurstof die op zeeniveau beschikbaar is.

Het verschil tussen het eerste cijfer en de andere twee is waar deze hele pagina om draait. Het ene is een vliegtuigstoel; de andere twee zijn een berg.